યાદ છે...

શબ્દથી ટૂંકા પડ્યાનું યાદ છે !
મૌનથી ચૂકી ગયાનું યાદ છે !

ભીંતમાંથી એક અંકુર નીકળ્યું;
ને પછી જંગલ થયાનું યાદ છે !

ક્યાંક દરિયો થઇ ગયો પળવારમાં;
બે ઘડી એમ જ રડ્યાનું યાદ છે !

ચાલ, જુલ્ફો, અંગ-ઢંગો કોઇના;
જોઇને ભટકી ગયાનું યાદ છે !

કૈંક તો ઘટના ઘટી છે મહેફિલે;
'જિત' કેવળ જઇ ચડ્યાનું યાદ છે !

-'જિત' ઠાડચકર

કદાચિત...

એ ફૂલોની પાસે લખાવે કદાચિત;
પવન સાથે ખત મોકલાવે કદાચિત !

તને એમ છે કે એ ભૂલો પડ્યો છે !
બને એ જ રસ્તો બતાવે કદાચિત !

ઉદાસી,વ્યથા, આંસુઓ, યાતનાઓ;
છે સઘળુંય તારા અભાવે કદાચિત.

અમે ઘર બનાવ્યું છે એકાંત મધ્યે;
આ શબ્દો હવે ઘર સજાવે કદાચિત !

કરી છે અમે દોસ્તી સાંજ સાથે;
હવે રંગ જીવનમાં આવે કદાચિત !

-'જિત' ઠાડચકર

ઘટના...

બની રહી છે કેમ અહીં હોવાની ઘટના ?
ઇચ્છા તો છે ક્યાંક બને ખોવાની ઘટના.

આપ ભલે ને સ્મિતોના તોરણ બાંધી દો;
ઘરમાંથી તો નીકળે છે રોવાની ઘટના.

જાય પછી રાતોની રાતો ઉજાગરામાં;
ખૂબ પડે છે મોંઘી આ જોવાની ઘટના.

પુણ્ય અને પાપોની સઘળી ચિંતા છોડો;
ગંગામાં તો રોજ બને ધોવાની ઘટના.

કોણ જાય છે રોજ ગઝલમાળા ગૂંથીને ?
અને બને છે કેમ શબ્દ પ્રોવાની ઘટના ?

-'જિત' ઠાડચકર

માળો કર્યો...

સાવ સૂક્કા અવસરની પાળે ઉગેલ 

એક ઘટનાની ડાળે અમે માળો કર્યો.

શમણા બનીને રોજ આવ્યા કરે 

કોઇ મુલકના પંખી અજાણ્યાં; 

   જન્મારો આખો જોને સાથે ગાળ્યો,

   બસ માણ્યાં, કદી ના પિછાણ્યાં. 

તણખાને ટેકે અમે બેસી રહ્યા, ને

  પેલા પાંદડાએ ખોટો હોબાળો કર્યો !

સાવ સૂક્કા અવસરની પાળે ઉગેલ 

  એક ઘટનાની ડાળે અમે માળો કર્યો.

  જગની વિશાળતાયે વામણી પડે, 

 એક માળાના ગોળ ગોળ ખાડે; 

     અવસર સૂક્કો ને તોય લીલા સંબંધે

   રહ્યા તું ને હું થડિયાની આડે. 

કેમે કરીને મૌન ભેગું કર્યું ને, 

        પેલા સ્મરણોનાં ટહુકાએ ચાળો કર્યો ! 

સાવ સૂક્કા અવસરની પાળે ઉગેલ 

     એક ઘટનાની ડાળે અમે માળો કર્યો.

-'જિત' ઠાડચકર

રાજમાતા

તું અમારો શ્વાસ છે;
ક્યાં છતાંયે પાસ છે ?

હું હજી ચાહુ તને;
ક્યાં તને વિશ્વાસ છે ?

તેં જ વાવ્યું છે બધું;
તેં જ પાડ્યા ચાસ છે.

એક અમથો શ્વાસ ને;
સેંકડો નિ:શ્વાસ છે.

એક તારો ઝળહળ્યો;
કેટલો અજવાસ છે !

દિલ જશે તો ચાલશે;
વેદના તો ખાસ છે !

રાજમાતા છે ગઝલ;
'જિત' કેવળ દાસ છે.
                                                                   -'જિત' ઠાડચકર

આ શું થઈ રહ્યુ છે ?

હે બાપુ! ભગતસિંહ, હે આઝાદ, નહેરુ! જો વેરાન આખું ચમન થઇ રહ્યું છે; 

બને સ્વાર્થઘેલો અહીં એક માણસ, ને બરબાદ આખું વતન થઇ રહ્યું છે. 

હે આંબેડકર ! કાયદાને બધાં પોતપોતાના ખિસ્સામાં લઇને ફરે છે; 

રહ્યું છે હવે ક્યાં ચલણ મૂલ્ય કેરું ? સરેઆમ સૌનું પતન થઇ રહ્યું છે.

                                                   સરેઆમ સૌનું પતન થઇ રહ્યું છે.

-'જિત' ઠાડચકર

ઉછીનું મોતી...

હો... તારા ટહુકામાં ગૂંથ્યા છે વાસંતી મોતી ! ઓ કોકિલા... 

મને ઉછીનું આપ એક મોતી ! 

મારા લીમડાની એક ડાળ સૂકી છે; 

વીત્યાં વરસોની વાતો ત્યાં મૂકી છે. 

હો... મારા બચપણના ભેરૂને લાવી દે ગોતી ! ઓ કોકિલા... 

મને ઉછીનું આપ એક મોતી ! 

તારા કંઠે મેં જોયો છે ફાગણને; 

રંગ કેસરિયે લીંપ્યું છે આંગણને. 

હો... મારા શબ્દોના સીમાડા આવ જરા જોતી ! ઓ કોકિલા... 

મને ઉછીનું આપ એક મોતી ! 

-'જિત' ઠાડચકર